شتاب مكن
 كه ابر بر خانه ات ببارد
 و عشق
 در تكه اي نان گم شود
 هرگز نتوان
 آدمي را به خانه آورد
آدمي در سقوط كلمات
 سقوط مي كند
 و هنگام كه از زمين برخيزد
 كلمات نارس را
به عابران تعارف مي كند
 آدمي را توانايي
 عشق نيست
در عشق مي شكند و مي ميرد

احمدرضا احمدی